Przewlekła hiperglikemia – co to takiego?

Świadomość konsumentów rośnie z dnia na dzień. Może trudno w to uwierzyć, ale w Polsce zaledwie 30 lat temu nie mówiono zbyt wiele o problemie jakim jest cukrzyca. Ludzie na nią chorowali, przyjmowali leki i ponosili poważne konsekwencje złego postępowania. Nikt wtedy nie myślała o specjalnej diecie, a edukacja w tym zakresie była znikoma i trudno dostępna. Dzisiaj wiemy o wiele więcej. Czytaj uważnie.

Czym jest cukier?

Cukier można zdefiniować jako prosty, jadalny, krystaliczny węglowodan, który może występować w różnych postaciach. Wszystkie rodzaje cukru mają słodki smak. Zwykły cukier nazywany jest sacharozą, najczęściej pozyskiwany jest z buraków lub trzciny cukrowej. Cukier jest używany do słodzenia żywności i napojów. Spożywanie cukru na umiarkowanym poziomie może zmniejszyć szkodliwość jego działania. Wysoki poziom spożycia cukru może prowadzić do niebezpiecznych skutków dla zdrowia, należy go kontrolować poprzez indeks glikemiczny, tabele wartości odżywczych i dobre nawyki żywieniowe.

Czy wysoki poziom cukru może wpływać na przyrost masy ciała?

Glukoza, rodzaj cukru, znajduje się w napojach słodzonych, takich jak soki, napoje gazowane i słodkie herbaty. Spożywanie glukozy i innych cukrów prostych powoduje chęć spożywania większej ilości cukru i zwiększa głód. Płynne napoje nie zaspokajają głodu, co sprawia, że spożywamy więcej kalorii. Badania wykazują, że osoby spożywające napoje słodzone ważą więcej niż osoby, które nie spożywają napojów słodzonych. Spożywanie dużych ilości cukru może prowadzić do zwiększenia ilości tłuszczu na brzuchu, zwanego również tłuszczem trzewnym. Wiąże się ona z problemami sercowymi i cukrzycą.

Czy cukrzyca typu 2 jest spowodowana wysokim poziomem cukru?

Istnieje wyraźne powiązanie między wysokim spożyciem cukru, a cukrzycą. Cukrzycę definiuje się jako chorobę, która występuje, gdy stężenie glukozy we krwi jest zbyt wysokie. Czasami zdarza się, że nie wytwarza się wystarczająca ilość insuliny – hormonu, który pomaga w przekształcaniu glukozy w energię. Zbyt duża ilość glukozy we krwi może powodować problemy zdrowotne, takie jak cukrzyca. Zaleca się, aby w celu leczenia cukrzycy skonsultować się z lekarzem.

Czy hiperglikemia jest skutkiem wysokiego spożycia cukru?

Wysoki poziom cukru we krwi – hiperglikemia – dotyka przede wszystkim osoby chore na cukrzycę. Domowe sposoby leczenia hiperglikemii obejmują aktywność fizyczną, przyjmowanie zaleconych leków, trzymanie się planu leczenia cukrzycy, przestrzeganie dawek insuliny oraz kontrolowanie poziomu cukru, poprzez tabele IG. W dłuższej perspektywie hiperglikemia może mieć negatywny wpływ na układ nerwowy, pracę serca, oczu i nerek. W takich ciężkich przypadkach, zamiast próbować kontrolować hiperglikemię w domu, konieczne jest natychmiastowe podjęcie specjalistycznego leczenia. Leczenie w szpitalu może obejmować podawanie płynów, wymianę elektrolitów, aby komórki nerwowe, serce i mięśnie mogły normalnie funkcjonować, oraz terapię insulinową. Leczenie hiperglikemii jest ważne, ponieważ nieleczona może doprowadzić nawet do śpiączki cukrzycowej. W tym celu należy wprowadzić do diety produkty z niskim indeksie glikemicznym i zrobić tak, aby tabela IG wyryła się w codzienną rutynę żywieniową.

Hiperglikemia poposiłkowa

Jeśli po spożyciu posiłku dochodzi do nagłego, nadmiernego wzrostu poziomu cukru we krwi, stan ten można określić mianem hiperglikemii poposiłkowej. U osoby chorej na cukrzycę typu 2 trzustka może nie wydzielać potrzebnej ilości insuliny w odpowiedzi na przyjęcie posiłku, co powoduje konieczność zastosowania odpowiedniego leczenia. Leczenie może obejmować zalecenie przez diabetologa leków w oparciu o historię choroby i stan organizmu. Może on także poprosić pacjenta o stosowanie określonych środków w celu kontrolowania poposiłkowego stężenia cukru we krwi. Do procedury leczenia hiperglikemii poposiłkowej można zaliczyć następujące działania

  • Dzielenie posiłków – Można podzielić jadłospis na mniejszą liczbę posiłków, które tworzą produkty o niskim indeksie glikemicznym. Można też spożywać bardzo lekkostrawne dania albo wybierać produkty na bazie warzyw i produktów pełnoziarnistych, aby nie przyspieszać poziomu cukru we krwi.
  • Spożywanie pokarmów o niższym indeksie glikemicznym – Spożywanie pokarmów o niższym indeksie glikemicznym pozwala kontrolować poposiłkowy poziom cukru we krwi. Mogą to być m.in. orzechy, ziarna, warzywa, owoce i produkty pełnoziarniste. Wyszukaj listę produktów, które mają niski IG. Indeks glikemiczny – tabela to skuteczne narzędzie w codziennej walce z cukrzycą.
  • Nie pozostawanie w bezruchu po posiłkach – Jest to skuteczny sposób na kontrolowanie poposiłkowego poziomu cukru we krwi. Wyjście na spacer lub spędzenie czasu na świeżym powietrzu może zmniejszyć ryzyko. Można uniknąć niepotrzebnych konsekwencji, nie kładąc się bezpośrednio po posiłku lub siedząc nieruchomo po jego zakończeniu. Po posiłku należy pozostać aktywnym przynajmniej przez kilka minut.

Czy cukier może powodować problemy z sercem?

Wysokie spożycie cukru zostało powiązane z chorobami serca, które są główną przyczyną zgonów na świecie. Spożywanie dużych ilości cukru zwiększa czynniki ryzyka, takie jak otyłość, wysokie ciśnienie krwi i stany zapalne. Spożywanie dużych ilości cukru zwiększa ryzyko śmierci z powodu chorób serca.

Czy nowotwory są skutkiem dużego spożycia cukru?

Stosowanie diety wysokocukrowej prowadzi do otyłości, która z kolei powoduje powstanie stanu zapalnego i insulinooporności, czyli czynników ryzyka rozwoju nowotworów. Spożywanie nadmiernych ilości cukru może zwiększać ryzyko zachorowania na niektóre rodzaje nowotworów.

Wpływ cukru na wątrobę

Jeśli chodzi o fruktozę, wątroba przetwarza ją na energię lub przechowuje w postaci glikogenu. W przypadku spożywania dużych lub nadmiernych ilości glukozy, wątroba magazynuje ją w postaci tłuszczu. Ma to negatywny wpływ na wątrobę i prowadzi do choroby wątroby znanej jako NAFLD (niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby).

Zaburzenia endokrynologiczne

Wysokie spożycie cukru może uszkodzić cały układ endokrynologiczny, w tym podwzgórze, szyszynkę, tarczycę i przytarczyce, przysadkę mózgową, grasicę, nadnercza, trzustkę, jajniki i jądra. Może to prowadzić do zaburzeń endokrynologicznych.